Σαν να μην πέρασε μια μέρα! Από το 2006 που ψηφίστηκε ο νόμος για τον ιαματικό τουρισμό μέχρι σήμερα καμία απολύτως σοβαρή επένδυση δεν έχει γίνει σε έναν τομέα που στην υπόλοιπη Ευρώπη γνωρίζει εντυπωσιακή ανάπτυξη. Οι 127 καταγεγραμμένες «λουτροπόλεις» στη χώρα μας περιφέρουν την ίδια ασχήμια εδώ και δεκαετίες.
Ολα δείχνουν -και οι δήμαρχοι το επιβεβαιώνουν- ότι «ο νόμος δεν λειτουργεί». Και όχι μόνον δεν προσφέρει επενδυτικά κίνητρα, αλλά αντίθετα, καταδικάζει σε μαρασμό ό,τι «αναβλύζει» με προσπάθεια.
Με το νόμο που ετοίμασε ο Δ. Αβραμόπουλος και που ψηφίστηκε με κάποιες τροποποιήσεις επί υπουργίας της Φ. Πετραλιά το 2006, επιχειρήθηκε να μπει μια τάξη. Μια τάξη, όμως, που μόνο απραξία έφερε, αφού κανένας από τους γαλάζιους υπουργούς δεν φαίνεται πρόθυμος να ασχοληθεί με την ανάπτυξη του ξεχασμένου ιαματικού τουρισμού.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα του συγκεκριμένου νόμου 3498/2006 είναι το άρθρο που ορίζει ότι «όσοι διοικούν ή διαχειρίζονται ιαματικούς πόρους έχουν υποχρέωση εντός τριών ετών να υποβάλουν αίτηση στον ΕΟΤ με όλα τα απαιτούμενα δικαιολογητικά προκειμένου ο υπουργός Τουριστικής Ανάπτυξης να αναγνωρίσει την ιαματική πηγή».
Για να συσταθεί το «ιαματικό μητρώο» χρειάζονται να κατατεθούν από τους ενδιαφερόμενους τρεις μελέτες, υδρογεωλογική, ιατρική, φυσικομηχανική. Εχει γίνει κάτι;
Σχεδόν τίποτε! Δήμαρχοι και κοινοτάρχες ζητούν παράταση ακόμη δύο ετών μήπως και προλάβουν και βρουν τα χρήματα (70 έως 80 χιλ. ευρώ) και αδυνατούν να καταβάλουν. Συγκεκριμένα στον Σύνδεσμο Δήμων και Κοινοτήτων Ιαματικών Πηγών Ελλάδος, στον οποίο ανήκουν 66 πηγές καμία (!) δεν έχει ακόμη αποκτήσει το πιστοποιητικό.
Τι ζητούν οι δήμαρχοι
Ο σύνδεσμος έχει αναθέσει στην Ιατρική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης τη θεραπευτική τεκμηρίωση των ιαματικών νερών, ζητώντας όμως χρηματοδότηση και από το υπουργείο Τουριστικής Ανάπτυξης, το οποίο, ωστόσο, από τις αρχές του 2007 δεν «καταδέχεται» ούτε να απαντήσει.
*Ο δήμαρχος Κιλκίς Δημήτρης Τερζίδης, ο οποίος είναι και ο πρόεδρος του συνδέσμου, μας ανέφερε: «Η κυβέρνηση είναι αναγκαίο να επανεξετάσει άμεσα τα άρθρα στα οποία σκαλώνει η ανάπτυξη του ιαματικού τουρισμού. Είναι κρίμα η χώρα μας να διαθέτει έναν τόσο μεγάλο φυσικό πλούτο και επί χρόνια να μένει ανεκμετάλλευτος.
»Εμείς ως σύνδεσμος αναλαμβάνουμε τις ευθύνες μας κάνοντας ό,τι μπορούμε με τις επιχορηγήσεις του υπουργείου Εσωτερικών και των μελών μας. Η ευθύνη, όμως, της ελληνικής πολιτείας που εστιάζεται; Στη σιωπή; Τώρα που η ακρίβεια και το ευρώ δυσκολεύουν τον τουρισμό της χώρας, χρειάζεται να δώσουμε κίνητρα με μια άλλη μορφή, όπως είναι αυτή του ιαματικού τουρισμού. Εχουμε καταθέσει στο υπουργείο Τουριστικής Ανάπτυξης υπομνήματα με προτάσεις και με ιδέες, ζητούμε ν' αλλάξει ο νόμος πάνω από ενάμιση χρόνο κι όμως απάντηση για κανένα αίτημά μας δεν έχουμε πάρει».
Ενα δεύτερο κρίσιμο σημείο στο οποίο «φρακάρει» κάθε προσπάθεια ανάπτυξης αυτού του «χαμένου θησαυρού» είναι ότι το Δημόσιο στο οποίο ανήκουν τα ιαματικά νερά (ΕΟΤ) παραχωρεί τη χρήση στους δήμους μόνο για δέκα χρόνια. Αυτό έχει ως συνέπεια να μην μπορούν να ενταχθούν στα αναπτυξιακά προγράμματα, να πάρουν κοινοτικές επιδοτήσεις.
Πρόκειται για μια διάταξη που «εξουδετερώνει» κάθε επιθυμία ιδιωτικών επενδύσεων. Ποιος θα διακινδύνευε να τοποθετήσει χρήματα σε μια μονάδα που έχει μόνο δεκαετή σύμβαση; Οι δήμαρχοι ζητούν επανειλημμένα την αύξηση του δικαιώματος χρήσης των πηγών στα 30 χρόνια, αλλά η κυβέρνηση κωφεύει.
Και... απαλλοτριώσεις
*Ο δήμαρχος Πρέβεζας Μιλτιάδης Κλάπας μας γνωστοποιεί κι ένα άλλο δεσμευτικό άρθρο που περιέχει ο ίδιος νόμος: Αυτό της απαλλοτρίωσης. «Ακίνητα που ανήκουν στην κυριότητα των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης μπορούν να απαλλοτριωθούν αναγκαστικώς υπέρ του ΕΟΤ. Από τη μια λοιπόν έχουμε τα 10 χρόνια και από την άλλη τον φόβο της απαλλοτρίωσης. Αυτός ο νόμος όπως είναι δεν αφήνει κανένα περιθώριο για την ανάπτυξη των πηγών στην πόλη μας».
*Εντελώς απογοητευτικά για τη συνεργασία κυβέρνησης και τοπικής αυτοδιοίκησης είναι και τα λόγια του δημάρχου της Κύθνου Αντώνη Ζαμπέτα: «Ανήκουν ή δεν ανήκουν σε εμάς οι ιαματικές πηγές του νησιού; ΕΟΤ, ΕΤΑ (Εταιρεία Τουριστικής Ανάπτυξης), δήμος Κύθνου, όλοι ένα κουβάρι. Ούτε γνωρίζουμε ποιος εισπράττει τα χρήματα ούτε ποιος τα δικαιούται. Επικρατεί σκοτάδι, περιμένουμε μήπως και οι νομικοί σύμβουλοι του δήμου καταφέρουν και βρουν φως!»
Κάπως έτσι «χάνονται» ιαματικές πηγές όπως της Κύθνου, που είναι γνωστές από τα ρωμαϊκά χρόνια, και της Πρέβεζας, που υπολειτουργούν στο παλιό σαράι του Αλή Πασά. Οσο για το «τσιλόνερο» στην Καλλιθέα της Ρόδου, ίσως ο Αρης Σπηλιωτόπουλος να μην γνωρίζει ότι για χάρη του στα χρόνια της ιταλικής κατοχής επισκέπτονταν το νησί 500.000 τουρίστες!
Της ΡΟΥΛΑΣ ΠΑΠΠΑ ΣΟΥΛΟΥΝΙΑ
ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ- 27/07/2008
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τουρισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τουρισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
20 Αυγ 2007
9 Αυγ 2007
Ενα πρωινό στο ηφαίστειο
Στους πρόποδες
Τα πεύκα στους Βράχους
Κρατώντας την πινακίδα
Μπαίνοντας στο μονοπάτι
Ανεμοδαρμένο πεύκο
Βράχια λάβας
Η ομάδα ξεκουράζεται
Απολιθωμένο δένδρο
Τοπίο του ηφαιστείου
Θέα από το ηφαίστειο
Στην είσοδο του κρατήρα
Εσωτερικό του κρατήρα
Η ομάδα δίπλα στον κρατήρα
Η λάβα
Η επιστροφή
2 Ιουλ 2007
Ορειβασία στα Μέθανα
Η Χερσόνησος των Μεθάνων είναι κοντά στην Αθήνα: 2,5 ώρες με το αυτοκίνητο, 2 ώρες από τον Πειραιά με το πλοίο, και με το δελφίνι 50 λεπτά! Αν εξαιρέσουμε όμως την πόλη των Μεθάνων, τα υπόλοιπα 7-8 χωριά της χερσονήσου δείχνουν αρκετά εγκαταλειμμένα, ίσως και ξεχασμένα, από την πολιτεία και τις αρμόδιες αρχές. Από μια άποψη αυτό είναι και καλό. Σαν επισκέπτης προτιμώ αυτή την εικόνα από την άναρχη, σπάταλη ανάπτυξη, που μας έχουν συνηθίσει οι παράλιες και νησιωτικές περιοχές. Δεν ξέρω όμως αν αυτό είναι το καλό για τους ντόπιους. Σε όλα υπάρχει το καλύτερο.
Συναντήσαμε μια διαφορετική ομορφιά. Είναι έντονα αποτυπωμένη στη μνήμη μας η εικόνα των νησιών του Σαρωνικού με το εξαιρετικό γεωγραφικό ανάγλυφο, τα κολπάκια και τα ακρωτήρια, το πράσινο της ελιάς και του πεύκου με το βαθύ γαλάζιο να δένουν αρμονικά στις μικρές ξεχωριστές «στιγμές» στο χάρτη, που σε κάνουν να λες, «πού την έχω δει αυτή τη ζωγραφιά», οι απλοί ήρεμοι άνθρωποι, τα γαιδουράκια στα χωριά, οι αρχαιότητες, οι ιαματικές πηγές..
Η περιοχή είναι ηφαιστειογενής, με αρκετούς κρατήρες και με σπουδαιότερο αυτόν πάνω από το χωριό Καμένη Χώρα Θεωρείται ηφαίστειο «κοιμώμενο», ένα από τα τρία της ελληνικής γης.
Ήμουνα προετοιμασμένος για το τι θα έβλεπα Υπήρξε μια αρκετά καλή ενημέρωση από τον φίλο τον Τόμπιας μέσα από τις εικόνες της ιστοσελίδας του, το www.methana.com. Μόνο που δεν μπορέσαμε να τον συναντήσουμε. Έλειπε αυτό το διάστημα. Ψάξαμε στο ΣΑΡΩΝΙΣ, ρωτήσαμε το καφενείο Β & Β, όπως μας είπαν, αλλά ..τίποτα. Δύο χρόνια τώρα υπήρξε στη σκέψη η επίσκεψη στην περιοχή και, πραγματικά, περάσαμε δύο θαυμάσιες μέρες.
Ήμασταν τυχεροί, γιατί ο καιρός συμμάχησε μαζί μας Μείναμε στο Ξενοδοχείο ΑΠΟΛΛΩΝ, ένα καινούργιο, περιποιημένο ξενοδοχείο δίπλα στη θάλασσα. Το πρωί μας ξύπνησε ο ήλιος, που έβγαινε μέσα από το Σαρωνικό κάνοντας το χρώμα της θάλασσας κόκκινο, που αντανακλούσε το χρώμα των σύννεφων στον ουρανό. Μια εντυπωσιακή εικόνα
Η μικρή όμορφη πόλη των Μεθάνων έχει μια ιδιαίτερη ομορφιά, ειδικά αυτή την εποχή του Οκτώβρη, με την ήρεμη θάλασσα, το λιμάνι της, τα ιαματικά νερά και τις ιαματικές εγκαταστάσεις στην είσοδο της πόλης και τη μικρή λίμνη, τη μικρή χερσόνησο με το εκκλησάκι, το λιμανάκι με τα καΐκια και τα ιστιοφόρα, τις δεντροστοιχίες
Δεν προλάβαμε να πάμε παντού και προπαντός δεν προλάβαμε να περπατήσουμε και να ανεβούμε τα μονοπάτια, να βρεθούμε στις κορφές και στους άλλους κρατήρες. Δεν μπορέσαμε να πάμε στο βόρειο τμήμα, στον ¶γιο Γεώργιο και στα Παλιά Λουτρά Μπορέσαμε μόνο και ανεβήκαμε στον Κρατήρα, πάνω απ’ την Καμένη Χώρα Περάσαμε και κατεβήκαμε για λίγο στο Βαθύ με το μικρό όμορφο λιμανάκι Επισκεφθήκαμε την Κουνουπίτσα, που θεωρείται κομβοχώρι της Χερσονήσου, βορειοανατολικά και απέναντι από την Αίγινα και το Αγκίστρι, μπαλκόνι του Σαρωνικού. Συναντήσαμε μια εικόνα εγκατάλειψης. Συζητώντας με τον παππού, που βρήκαμε στην πλατεία, συνταξιούχος του ΝΑΤ ο ίδιος, προσπαθήσαμε να πάρουμε πληροφορίες για το χωριό και την περιοχή.
Μας είπε για τους κατοίκους ότι είναι αρβανίτικης καταγωγής, μιλούν ακόμη τα αρβανίτικα, και πρέπει να ήρθαν στην περιοχή αρκετούς αιώνες πριν, ίσως τον 14ο – 15ο αιώνα, ότι η Κουνουπίτσα είχε μέχρι το 1960 500 κατοίκους. Το χωριό ερήμωσε με την μετανάστευση στο εξωτερικό αλλά και στον Πειραιά. «Έφυγαν στην Αυστράλια, την Αμερική, τον Καναδά. Εγώ έχω δυο παιδιά, ο ένας πήγε στη ΔΕΗ στην Τρίπολη και σώθηκε, τον άλλο τον έχω εδώ δυστυχώς. Παλιά είχαμε παραγωγές σύκα, αμύγδαλα, αμπέλια…. Τώρα …» ήταν τα λόγια του παππού
Διαβάζουμε στο methana.gr για τον μεγαλοπρεπή ναό στην πλατεία της Κουνουπίτσας…Στην πραγματικότητα είναι μια χαμηλή και λιτή εκκλησία. Ρωτήσαμε για την ταμπέλα στην είσοδο του χωριού σχετικά με το έργο, έργο της περιφέρειας Αττικής «ηλεκτροφωτισμός και πλακοστρώσεις». «Πέντε φώτα όλα κι όλα, μας είπε ο νεαρός ιδιοκτήτης του καφενείου, και τίποτα άλλο, είναι τα ψέματα του δημάρχου, που το πάει κομματικά….. Δεν έχει ψηφοφόρους εδώ…» Διακρίνεις μια μοιρολατρία στα μάτια τους, ιδιαίτερα των ηλικιωμένων. Τα γαιδουράκια αρκετά στο χωριό, και λίγα μουλάρια, σ’ όλα τα χωριά, για τις αγροτικές δουλειές. «Δεν μπορείς ούτε μια ελιά να φυτέψεις», όπως μας είπε ο ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου. «Έχει πολλές αρχαιότητες … έχουν βρει και πολλά… και δεν αφήνει η αρχαιολογία»
Αφήσαμε αρκετά που δεν κάναμε στα Μέθανα και τη χερσόνησο, που μας υποχρεώνει να πούμε ΘΑ ΞΑΝΑΠΑΜΕ
Στέφανος Σταμέλλος
http://www.e-ecology.gr/DiscView.asp?mid=411&forum_id=11&
Συναντήσαμε μια διαφορετική ομορφιά. Είναι έντονα αποτυπωμένη στη μνήμη μας η εικόνα των νησιών του Σαρωνικού με το εξαιρετικό γεωγραφικό ανάγλυφο, τα κολπάκια και τα ακρωτήρια, το πράσινο της ελιάς και του πεύκου με το βαθύ γαλάζιο να δένουν αρμονικά στις μικρές ξεχωριστές «στιγμές» στο χάρτη, που σε κάνουν να λες, «πού την έχω δει αυτή τη ζωγραφιά», οι απλοί ήρεμοι άνθρωποι, τα γαιδουράκια στα χωριά, οι αρχαιότητες, οι ιαματικές πηγές..
Η περιοχή είναι ηφαιστειογενής, με αρκετούς κρατήρες και με σπουδαιότερο αυτόν πάνω από το χωριό Καμένη Χώρα Θεωρείται ηφαίστειο «κοιμώμενο», ένα από τα τρία της ελληνικής γης.
Ήμουνα προετοιμασμένος για το τι θα έβλεπα Υπήρξε μια αρκετά καλή ενημέρωση από τον φίλο τον Τόμπιας μέσα από τις εικόνες της ιστοσελίδας του, το www.methana.com. Μόνο που δεν μπορέσαμε να τον συναντήσουμε. Έλειπε αυτό το διάστημα. Ψάξαμε στο ΣΑΡΩΝΙΣ, ρωτήσαμε το καφενείο Β & Β, όπως μας είπαν, αλλά ..τίποτα. Δύο χρόνια τώρα υπήρξε στη σκέψη η επίσκεψη στην περιοχή και, πραγματικά, περάσαμε δύο θαυμάσιες μέρες.
Ήμασταν τυχεροί, γιατί ο καιρός συμμάχησε μαζί μας Μείναμε στο Ξενοδοχείο ΑΠΟΛΛΩΝ, ένα καινούργιο, περιποιημένο ξενοδοχείο δίπλα στη θάλασσα. Το πρωί μας ξύπνησε ο ήλιος, που έβγαινε μέσα από το Σαρωνικό κάνοντας το χρώμα της θάλασσας κόκκινο, που αντανακλούσε το χρώμα των σύννεφων στον ουρανό. Μια εντυπωσιακή εικόνα
Η μικρή όμορφη πόλη των Μεθάνων έχει μια ιδιαίτερη ομορφιά, ειδικά αυτή την εποχή του Οκτώβρη, με την ήρεμη θάλασσα, το λιμάνι της, τα ιαματικά νερά και τις ιαματικές εγκαταστάσεις στην είσοδο της πόλης και τη μικρή λίμνη, τη μικρή χερσόνησο με το εκκλησάκι, το λιμανάκι με τα καΐκια και τα ιστιοφόρα, τις δεντροστοιχίες
Δεν προλάβαμε να πάμε παντού και προπαντός δεν προλάβαμε να περπατήσουμε και να ανεβούμε τα μονοπάτια, να βρεθούμε στις κορφές και στους άλλους κρατήρες. Δεν μπορέσαμε να πάμε στο βόρειο τμήμα, στον ¶γιο Γεώργιο και στα Παλιά Λουτρά Μπορέσαμε μόνο και ανεβήκαμε στον Κρατήρα, πάνω απ’ την Καμένη Χώρα Περάσαμε και κατεβήκαμε για λίγο στο Βαθύ με το μικρό όμορφο λιμανάκι Επισκεφθήκαμε την Κουνουπίτσα, που θεωρείται κομβοχώρι της Χερσονήσου, βορειοανατολικά και απέναντι από την Αίγινα και το Αγκίστρι, μπαλκόνι του Σαρωνικού. Συναντήσαμε μια εικόνα εγκατάλειψης. Συζητώντας με τον παππού, που βρήκαμε στην πλατεία, συνταξιούχος του ΝΑΤ ο ίδιος, προσπαθήσαμε να πάρουμε πληροφορίες για το χωριό και την περιοχή.
Μας είπε για τους κατοίκους ότι είναι αρβανίτικης καταγωγής, μιλούν ακόμη τα αρβανίτικα, και πρέπει να ήρθαν στην περιοχή αρκετούς αιώνες πριν, ίσως τον 14ο – 15ο αιώνα, ότι η Κουνουπίτσα είχε μέχρι το 1960 500 κατοίκους. Το χωριό ερήμωσε με την μετανάστευση στο εξωτερικό αλλά και στον Πειραιά. «Έφυγαν στην Αυστράλια, την Αμερική, τον Καναδά. Εγώ έχω δυο παιδιά, ο ένας πήγε στη ΔΕΗ στην Τρίπολη και σώθηκε, τον άλλο τον έχω εδώ δυστυχώς. Παλιά είχαμε παραγωγές σύκα, αμύγδαλα, αμπέλια…. Τώρα …» ήταν τα λόγια του παππού
Διαβάζουμε στο methana.gr για τον μεγαλοπρεπή ναό στην πλατεία της Κουνουπίτσας…Στην πραγματικότητα είναι μια χαμηλή και λιτή εκκλησία. Ρωτήσαμε για την ταμπέλα στην είσοδο του χωριού σχετικά με το έργο, έργο της περιφέρειας Αττικής «ηλεκτροφωτισμός και πλακοστρώσεις». «Πέντε φώτα όλα κι όλα, μας είπε ο νεαρός ιδιοκτήτης του καφενείου, και τίποτα άλλο, είναι τα ψέματα του δημάρχου, που το πάει κομματικά….. Δεν έχει ψηφοφόρους εδώ…» Διακρίνεις μια μοιρολατρία στα μάτια τους, ιδιαίτερα των ηλικιωμένων. Τα γαιδουράκια αρκετά στο χωριό, και λίγα μουλάρια, σ’ όλα τα χωριά, για τις αγροτικές δουλειές. «Δεν μπορείς ούτε μια ελιά να φυτέψεις», όπως μας είπε ο ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου. «Έχει πολλές αρχαιότητες … έχουν βρει και πολλά… και δεν αφήνει η αρχαιολογία»
Αφήσαμε αρκετά που δεν κάναμε στα Μέθανα και τη χερσόνησο, που μας υποχρεώνει να πούμε ΘΑ ΞΑΝΑΠΑΜΕ
Στέφανος Σταμέλλος
http://www.e-ecology.gr/DiscView.asp?mid=411&forum_id=11&
28 Ιουν 2007
τα ηφαιστειογενή . . . Μέθανα!
Τα Μέθανα, μια ηφαιστειογενής χερσόνησος της βορειο-ανατολικής Πελοποννήσου στο Σαρωνικό κόλπο, με πληθυσμό περί τους 2000 κατοίκους, παρά τη μικρή σχετικά έκτασή της, αποτελεί μια μοναδική σύνθεση πολύχρωμων εικόνων που αιφνιδιάζουν ευχάριστα και τελικά συναρπάζουν τον επισκέπτη.
Η γεωγραφική θέση της, η ποικιλία και οι εναλλαγές του φυσικού τοπίου της, όπου κυριαρχούν το πράσινο της βλάστησης και το καφε-κόκκινο των ηφαιστειακών κρατήρων, οι όμορφες παραλίες, οι ιαματικές πηγές και η πολιτιστική κληρονομιά της, την καθιστούν προορισμό ιδιαίτερα ελκυστικό για διακοπές όλες τις εποχές του χρόνου, για θεραπεία και αναζωογόνηση, αλλά και για τις «αποδράσεις του Σαββατοκύριακου». Από τα Μέθανα, επίσης, ο επισκέπτης έχει τη δυνατότητα να πραγματοποιήσει ημερήσιες εκδρομές στην αρχαία Επίδαυρο, το Ναύπλιο, τις Μυκήνες ή τα νησιά του Αργοσαρωνικού (Πόρος, Ύδρα, Σπέτσες). Η πρόσβαση στη χερσόνησο είναι δυνατή οδικώς ή ακτοπλοϊκώς (από τον Πειραιά). Κύριο χαρακτηριστικό της χερσονήσου των Μεθάνων είναι το απαράμιλλο φυσικό και πολιτιστικό περιβάλλον που γοητεύει τον επισκέπτη με την ποικιλία και τις εναλλαγές του, αλλά και τις γεωλογικές ιδιαιτερότητές του.
Ιδιαίτερο δε ενδιαφέρον παρουσιάζει ο ηφαιστειακός κρατήρας, κοντά στο χωριό Καμένη Χώρα, στη βορειοδυτική ενδοχώρα, ένας από τους 30 συνολικά, μικρούς και μεγάλους, κρατήρες που είναι διάσπαρτοι σε όλη τη χερσόνησο. Η ανάβαση στο χώρο (πορεία μισής ώρας περίπου σε βατό σηματοδοτημένο μονοπάτι) προσφέρει στον οδοιπόρο μια εμπειρία ανεπανάληπτη: διαδρομή μέσα σε πυκνή βλάστηση από πεύκα, κουμαριές, πουρνάρια και ελιές.
Στην πόλη των Μεθάνων
Το κατάφυτο από πεύκα νησάκι των Αγ. Αναργύρων (που ενώνεται με δρόμο με την πόλη) με τον ομώνυμο ναό και τα κατάλοιπα αρχαίας οχύρωσης, απέναντι το μεγαλοπρεπές κτίριο του υδροθεραπευτηρίου και η Βρωμολίμνη με τις θειούχες πηγές, οι οικισμοί Αγ. Χαράλαμπος και Δριτσέικα (λίγο πιο έξω από την πόλη), με χαρακτηριστικά δείγματα παραδοσιακής αρχιτεκτονικής.
Τα ερείπια της ακρόπολης των αρχαίων Μεθάνων
Στο λόφο του Παλαιοκάστρου (κοντά στο χωριό Βαθύ, στη νοτιοδυτική πλευρά της Χερσονήσου), όπου σώζονται σε αρκετά καλή κατάσταση τμήματα αρχαίου τείχους.
Πολύ κοντά βρίσκεται και ο μικρός, λιθόχτιστος βυζαντινός ναός του Αγ. Νικολάου.
Το λιμναίο "σπήλαιο των περιστεριών" (στη νοτιοδυτική πλευρά της χερσονήσου, κοντά στο στενό του ισθμού, όπου η πρόσβαση είναι δυνατή)ανακαλύφθηκε το 1973 και καταλήγει σε τρεις θαλάμους καλυμμένους με νερό!
Τα χωριά της ενδοχώρας
Κτισμένα σε κατάφυτες πλαγιές, με πανοραμική θέα στη θάλασσα και το ηφαίστειο, διατηρούν ακόμη πολλά αξιόλογα δείγματα παραδοσιακής αρχιτεκτονικής, καθώς η τοιχοποιία των παλαιότερων κτισμάτων βασίζεται στην "καλοδουλεμένη" ηφαιστειακή πέτρα που αφθονεί στην περιοχή.
Ιαματικές πηγές
Οι θερμές ιαματικές πηγές των Μεθάνων κατέχουν εξέχουσα θέση στη μακραίωνη ιστορία της περιοχής. Ήταν γνωστές ήδη από τους αρχαίους χρόνους και μερικές χρησιμοποιούνταν ήδη από τότε !
Η γεωγραφική θέση της, η ποικιλία και οι εναλλαγές του φυσικού τοπίου της, όπου κυριαρχούν το πράσινο της βλάστησης και το καφε-κόκκινο των ηφαιστειακών κρατήρων, οι όμορφες παραλίες, οι ιαματικές πηγές και η πολιτιστική κληρονομιά της, την καθιστούν προορισμό ιδιαίτερα ελκυστικό για διακοπές όλες τις εποχές του χρόνου, για θεραπεία και αναζωογόνηση, αλλά και για τις «αποδράσεις του Σαββατοκύριακου». Από τα Μέθανα, επίσης, ο επισκέπτης έχει τη δυνατότητα να πραγματοποιήσει ημερήσιες εκδρομές στην αρχαία Επίδαυρο, το Ναύπλιο, τις Μυκήνες ή τα νησιά του Αργοσαρωνικού (Πόρος, Ύδρα, Σπέτσες). Η πρόσβαση στη χερσόνησο είναι δυνατή οδικώς ή ακτοπλοϊκώς (από τον Πειραιά). Κύριο χαρακτηριστικό της χερσονήσου των Μεθάνων είναι το απαράμιλλο φυσικό και πολιτιστικό περιβάλλον που γοητεύει τον επισκέπτη με την ποικιλία και τις εναλλαγές του, αλλά και τις γεωλογικές ιδιαιτερότητές του.
Ιδιαίτερο δε ενδιαφέρον παρουσιάζει ο ηφαιστειακός κρατήρας, κοντά στο χωριό Καμένη Χώρα, στη βορειοδυτική ενδοχώρα, ένας από τους 30 συνολικά, μικρούς και μεγάλους, κρατήρες που είναι διάσπαρτοι σε όλη τη χερσόνησο. Η ανάβαση στο χώρο (πορεία μισής ώρας περίπου σε βατό σηματοδοτημένο μονοπάτι) προσφέρει στον οδοιπόρο μια εμπειρία ανεπανάληπτη: διαδρομή μέσα σε πυκνή βλάστηση από πεύκα, κουμαριές, πουρνάρια και ελιές.Στην πόλη των Μεθάνων
Το κατάφυτο από πεύκα νησάκι των Αγ. Αναργύρων (που ενώνεται με δρόμο με την πόλη) με τον ομώνυμο ναό και τα κατάλοιπα αρχαίας οχύρωσης, απέναντι το μεγαλοπρεπές κτίριο του υδροθεραπευτηρίου και η Βρωμολίμνη με τις θειούχες πηγές, οι οικισμοί Αγ. Χαράλαμπος και Δριτσέικα (λίγο πιο έξω από την πόλη), με χαρακτηριστικά δείγματα παραδοσιακής αρχιτεκτονικής.
Τα ερείπια της ακρόπολης των αρχαίων ΜεθάνωνΣτο λόφο του Παλαιοκάστρου (κοντά στο χωριό Βαθύ, στη νοτιοδυτική πλευρά της Χερσονήσου), όπου σώζονται σε αρκετά καλή κατάσταση τμήματα αρχαίου τείχους.
Πολύ κοντά βρίσκεται και ο μικρός, λιθόχτιστος βυζαντινός ναός του Αγ. Νικολάου.
Το λιμναίο "σπήλαιο των περιστεριών" (στη νοτιοδυτική πλευρά της χερσονήσου, κοντά στο στενό του ισθμού, όπου η πρόσβαση είναι δυνατή)ανακαλύφθηκε το 1973 και καταλήγει σε τρεις θαλάμους καλυμμένους με νερό!
Τα χωριά της ενδοχώρας
Κτισμένα σε κατάφυτες πλαγιές, με πανοραμική θέα στη θάλασσα και το ηφαίστειο, διατηρούν ακόμη πολλά αξιόλογα δείγματα παραδοσιακής αρχιτεκτονικής, καθώς η τοιχοποιία των παλαιότερων κτισμάτων βασίζεται στην "καλοδουλεμένη" ηφαιστειακή πέτρα που αφθονεί στην περιοχή.
Ιαματικές πηγές
Οι θερμές ιαματικές πηγές των Μεθάνων κατέχουν εξέχουσα θέση στη μακραίωνη ιστορία της περιοχής. Ήταν γνωστές ήδη από τους αρχαίους χρόνους και μερικές χρησιμοποιούνταν ήδη από τότε !
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)